دنیا از کشتارِ میدان تیانآنمن درس نگرفت. برعکس، وقتی همه در خواب غفلت فرو رفته بودند، استبدادِ دولت چین به جاهای دیگر هم سرایت کرد. دنیا باید بفهمد که بعد از ۳۳ سال، نمیتوان دولت چین را راضی کرد…
خیلیها از دموکراسی خوششان نمیآید، و وقتی نظامِ حاکمْ امکانِ گفتگوی آزاد و کشفِ خواستههای مردم را ندهد، تحققِ مکانیزمِ دموکراتیک ممکن نیست. ولی رهبران مستبد درهرحال مسئول اقدامات خود هستند و باید پاسخگو باشند…
رژیم عقیدتی از ژرفاندیشی انسان میترسد، و تعجبی ندارد که تحت این گونه رژیمها، بهترین نویسندگان دگراندیش هستند. ادبیاتْ سلاحِ حکومتهای ایدئولوژیک است که در دستانِ «درست» و در جهتِ «درست» نشانه گرفته میشود…
سندی گال گزارشگر کهنهکار اسکاتلندی سالها با احمدشاه مسعود دوست بود و اخیرا زندگینامهای دربارهٔ مسعود با عنوان «ناپلئون افغانستان» منتشر کرده است که تحلیل آن به درک ما از تاریخ افغانستان میافزاید…
خروج آشفته و عجولانهٔ غرب از افغانستان عبرتانگیز است. اگر آمریکا و اروپا از این تجربه درس نگیرند، آرمانِ دموکراسی آزاد در قرن بیستویکم ممکن است به سرنوشتِ همان کشوری دچار شود که حالا در دست طالبان است…
عوامگرایی یا پوپولیسم پدیدۀ نسبتا سادهایست. رهبرانِ پوپولیست چیزهایی را که مردم دوست دارند بشنوند، به آنها میگویند، و همیشه هم رأیِ آنها را مالِ خود میکنند.
در افغانستان، زبان فارسی یکی از جنجالیترین مسائل در تاریخ معاصر این کشور بوده و این جنجال کماکان ادامه دارد. با آنکه از زمان شکلگیری جغرافیایی به نام افغانستان، حاکمان این کشور پشتون بودهاند، زبان حاکم یا «فرانکا لینگوا» در سیاست و جامعه و فرهنگ این کشور همواره فارسی بوده است. در این مقاله به دلایل فارسیستیزی تاریخی در افغانستان پرداخته شده و اینکه چگونه نسل جدید شهروندان افغانستان چگونه با فارسیستیزی مقابله میکنند. این مقاله در «دفتر ایران فرهنگی»، همراه با مجموعهای از مقالات نویسندگان فارسیزبان با موضوع «ایران فرهنگی» از سوی نشریه آسو و به کوشش مهدی جامی منتشر شده است.
در این بیابان توفانزدۀ بیقانون، مردان برای تریاک و خدا و سوخت جنگیدهاند، اما حالا سید محمد، کشاورز گندمکار، احساس میکند جنگی بر سر آب در پیش است. این مناقشۀ آبی در مرزهای ایران و افغانستان رخ میدهد ـــ جاییکه رودخانۀ هلمند همچون رشتۀ حیات از میان دو سرزمینِ آشوبزده میگذرد. ساختِ سد/بند کمالخان که روبه اتمام است، برای کشاورزان افغانستان آبیاریِ منظمی را در فصول خشک تضمین خواهد کرد. اما ایران مدعیست که این سد میتواند جریان آب پاییندستی را شدیدا کاهش دهد و برای همین همواره سعی کرده مانع اجرای این پروژه شود.
برای اتحادیۀ اروپا، برگزیت فقط یک رویداد معمولی نیست. ممکن است برگزیت بر کشورهای دیگر عضوِ اتحادیۀ اروپا هم تاثیر بگذارد. در رفراندوم سال ۲۰۱۶، ترس زیادی وجود داشت که اثرِ برگزیت مُسری باشد و به کشورهای دیگر عضو اتحادیۀ اروپا هم سرایت کند و نهایتا منجر به فروپاشیِ این اتحادیه شود.
در روسیۀ امروز، کرملین سعی میکند نفوذِ ژئوپولیتیکِ خود را در سرزمینهای خارجی افزایش دهد و قانونگذاران دارند کمپینهایی راهاندازی میکنند تا جنگ افغانستان را بازتعریف کنند و آن را نه بهعنوانِ یک تراژدیِ انسانی و سیاسی، که بخشی از گذشتۀ باشکوه و دلاورانۀ خود جا بزنند.
دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا در اوجِ مناقشۀ جاریِ آمریکا با ایران، در توئیتِ خود میراثِ فرهنگیِ بینظیر ایران را تهدید به نابودی کرد که این واکنشهای وحشتآلودی را در سراسر دنیا برانگیخت. او نوشت آمریکا ۵۲ مکانِ فرهنگی، ازجمله بناها و میراث تاریخی ایران را شناسایی کرده است که اگر ایران بخواهد بهخاطر کشتهشدن قاسم سلیمانی، فرماندۀ ارشد نظامیِ خود دست به انتقام بزند، آمریکا هم آن اماکن فرهنگی را هدف خواهد گرفت.
استالینیسم. این عبارت چیزهای زیادی را برای ما تداعی میکند، ولی معمولا «شوخی» را تداعی نمیکند. این واژه امروز مترادف با کنترلِ وحشیانه و مطلقِ حکومتیست که مجالی برای شاد زیستن یا دگراندیشی فراهم نمیکند. با اینحال، براساس دفاترِ خاطرات و یادداشتهای بیشمار و حتی آرشیوهای خودِ حکومت، حتی در زمان حکومت سفاکانۀ استالین و زندگیِ وحشتناک در اردوگاههای کار اجباری (موسوم به گولاگ) مردمِ شورویْ به شوخی و جوکسازی دربارۀ زندگی خود مشغول بودند.