دنیا از کشتارِ میدان تیانآنمن درس نگرفت. برعکس، وقتی همه در خواب غفلت فرو رفته بودند، استبدادِ دولت چین به جاهای دیگر هم سرایت کرد. دنیا باید بفهمد که بعد از ۳۳ سال، نمیتوان دولت چین را راضی کرد…
خیلیها از دموکراسی خوششان نمیآید، و وقتی نظامِ حاکمْ امکانِ گفتگوی آزاد و کشفِ خواستههای مردم را ندهد، تحققِ مکانیزمِ دموکراتیک ممکن نیست. ولی رهبران مستبد درهرحال مسئول اقدامات خود هستند و باید پاسخگو باشند…
رژیم عقیدتی از ژرفاندیشی انسان میترسد، و تعجبی ندارد که تحت این گونه رژیمها، بهترین نویسندگان دگراندیش هستند. ادبیاتْ سلاحِ حکومتهای ایدئولوژیک است که در دستانِ «درست» و در جهتِ «درست» نشانه گرفته میشود…
سندی گال گزارشگر کهنهکار اسکاتلندی سالها با احمدشاه مسعود دوست بود و اخیرا زندگینامهای دربارهٔ مسعود با عنوان «ناپلئون افغانستان» منتشر کرده است که تحلیل آن به درک ما از تاریخ افغانستان میافزاید…
قدرت نرم صرفا به رفتار بینالمللی یا به آمریکا محدود نمیشود. بسیاری از سازمانها و کشورهای کوچک هم قدرت جذب دارند؛ و دستکم در دموکراسیها قدرت نرم مولفهای ضروری برای رهبری محسوب میشود…
کارل اشمیت نظریهپرداز نازی، بهرغم نژادستیزیِ نفرتانگیزش و دشمنی با دموکراسی و آزادی، متفکران غربی زیادی را از انواع طیفهای سیاسی جلب کرده است. اما طی دهههای اخیر «مرض اشمیت» در چین هم بسیار شایع شده است…
گویی کمیتهٔ نوبل فرقِ بین مهندسی و فیزیک را تشخیص نمیدهد، چون تعداد قابلتوجهی از جوایز سالهای اخیر در آن جهت سرازیر شده است. و مشخص است که فشارهای اقتصادی و اجتماعی و سیاسی در انتخاب برندگان نوبل نقش دارد…
خروج آشفته و عجولانهٔ غرب از افغانستان عبرتانگیز است. اگر آمریکا و اروپا از این تجربه درس نگیرند، آرمانِ دموکراسی آزاد در قرن بیستویکم ممکن است به سرنوشتِ همان کشوری دچار شود که حالا در دست طالبان است…
ترکیه از هویت دینی به عنوان نوعی قدرت نرم بهره میبرد، اما خود را به آن محدود نمیکند، و با ایجاد پارادایمی مبهم در منطقهٔ بالکان، تعاریف سنتی ما را از کارکردهای دین و هویت و قدرت تغییر داده است…
دو هزار سال پس از افلاطون، معلوم شده است که ایدههای آرمانشهریِ او، یاوههایی بیش نیست. هیچ آدمِ عاقلی هرگز دوست ندارد در ویرانشهرِ افلاطونی زندگی کند و عمر خود را تباه سازد…
فرهنگ حذف تهدیدی علیه جامعه است، چون در پیِ تشکیلِ جبههٔ عقیدتی است و نه دنبال حقیقت. باور به تکثر یعنی اینکه همزیستیِ عقاید مختلف در یک جامعه، نهفقط امکانپذیر که لازم هم هست، چون جامعه از آن سود میبرد.
فساد اخلاقی، تبعیض جنسی، سیاستبازی، و جنگ؛ مهاباراتا یا همان رزمنامه، یک حماسهٔ رنگارنگ هندی است که با روزگار ما کاملا همخوانی دارد و گویی درس عبرتیست که برای دوران ما نوشته شده است.